Wie ben je en wat doe je bij de Blauwe Kei?
Ik ben Elke en ben programmeur. Ik ben in 2005 bij de Blauwe Kei begonnen. Destijds als coördinator van het bespreekbureau, daarna heb ik in 2006 nog even een uitstapje gemaakt naar een andere werkgever, maar ik kon het theater toch niet missen en ben in 2007 alweer terugkomen. Vanaf 2018 ben ik me gaan bezighouden met het programma. Daarvoor was ik directieassistent en stuurde ik het bespreekbureau, de afdeling marketing en culturele verhuur aan.

Wat vind je het leukste aan jouw baan?
Het leukste aan mijn baan vind ik het contact met gasten en artiesten tijdens de voorstellingsavonden – en natuurlijk de voorstellingen zelf. Na een dag op kantoor even thuis een hapje eten en dan ’s avonds terugkeren naar de Noordkade om opnieuw de fijne sfeer van het theater te ervaren, dat voelt iedere keer weer als een cadeautje.

Wat doe je in je vrije tijd?
Hardlopen, wandelen, lezen (we hebben met een aantal collega’s zelfs een heuse leesclub), lekker eten, afspreken met vriendinnen, leuke dingen doen met m’n gezin/vier kids en het zal je niet verbazen; maar ook elders bezoek ik met familie of vrienden graag voorstellingen.

Als je niet in het theater had gewerkt, wat had je dan gedaan?
Ik vermoed iets totaal anders. Misschien wel wiskundedocent. Ik houd heel erg van getallen en heb de opleiding tot wiskundedocent serieus overwogen.

Wat is de meest indrukwekkende voorstelling die je ooit hebt gezien?
De voorstelling Bosch Dreams van het Canadese circusgezelschap The 7 Fingers. De voorstelling is gemaakt ter ere van het jubileumjaar van Jeroen Bosch in 2016, toen hij 500 jaar daarvoor was overleden. Dat was zo’n fantastisch mooie voorstelling. Als publiek had je het gevoel in de wondere wereld van Jeroen Bosch terecht te zijn gekomen. Een circusvoorstelling met ook prachtige animaties/projecties. Betoverend mooi! 

Wat hoop je dat mensen meenemen van een avond in het theater?
Ik hoop dat een avond in het theater mensen echt raakt. Dat het iets met ze doet en hen bijblijft. Misschien zet het aan tot nadenken, misschien ontroert het, of biedt het juist even een ontsnapping aan de sleur van alledag. Het is zo fijn om 90 minuten lang ongestoord te kunnen genieten van iets moois, grappigs of verrassends. En nog mooier is het wanneer de ervaring niet stopt bij het applaus, maar wanneer een week later die ene scène of grap opnieuw ter sprake komt, bijvoorbeeld tijdens een avond met vrienden. Dan weet je dat theater een blijvende indruk heeft gemaakt.

Wat is het gekste wat je ooit hebt meegemaakt in het theater?
Wat me altijd is bijgebleven is dat Jochem Myjer een keer bij ons op kantoor gasten die op de wachtlijst van zijn voorstellingen stonden, heeft gebeld. Er waren plekjes terugkomen en toen heeft hij zelf de telefoon gepakt. Gasten geloofden het niet en belden ons terug met de melding dat ze zoiets geks hadden meegemaakt. Iemand zei dat hij Jochem Myjer was en dat hij nog kaartjes voor zijn voorstelling die vanavond had…

Wat is je grootste ergernis in het theater?
Theaterbezoekers die tijdens een voorstelling op hun telefoon zitten.

Welke voorstelling mag je écht niet missen komend seizoen en waarom?
Ga naar Lisa Ostermann! Zij is zo goed en grappig.